برنامه‌ریزی مدیریت ریسك


برنامه‌ریزی مدیریت ریسك

تهیه کننده : عمران اقالرزاده

پروژه- ريسك – احتمال – رتبه بندي

مديريت ريسك پروژه

مديريت ريسك فرآيند نظام يافته ي شناسايي ، تحليل و واكنش به ريسك پروژه ميباشد. اين مديريت متضمن بيشينه نمودن احتمال و پيامدهاي مثبت و كمينه نمودن احتمال و پيامدهاي رويدادهاي نامطلوب در راستاي اهداف پروژه است. ريسك پروژه دربرگيرنده تهديدهايي بر اهداف پروژه و نيز فرصت هايي براي بهبود در راستاي اين اهداف مي باشد. منشا ريسك پروژه در عدم قطعيتي است كه در تمام پروژه ها موجود است. ريسك هاي معلوم ريسك هايي هستند كه شناسايي و تحليل شده اند و ممكن است بتوان براي آنها برنامه ريزي نمود. ريسك هاي نامعلوم قابل مديريت نيستند ، اگرچه ممكن است مديران پروژه باتجربه پيشين خود در پروژه هاي مشابه اقدام لازم را اتخاذ نمايند.

چرا مديريت برنامه‌ریزی مدیریت ریسك ريسك :

فرآيند مديريت ريسك در پروژه مشخص كننده نتايج اثرات تصميم گيري مديريت در ريسك و فرصت هاست. مدير پروژه ، ذينفعان پروژه و تيم پروژه مشتركا سعي در تهيه برنامه هايي هستند تا بتوانند شناسايي ، ارزيابي ، نعيين كميت و واكنش سريع را در جهت نظارت و كنترل ريسك هاي پروژه به انجام رسانند.

ريسك پروژه بمعناي رويداد و يا وضعيت نامعلوم كه اگر اتفاق بيفتد پيامد منفي و يا مثبت در اجزا پروژه خواهد داشت. ريسك علت ميباشد و اگر اتفاق بيفتد معلول خواهد بود.

مديريت ريسك فرآيندي سيستماتيك در برنامه ريزي براي شناسايي ، آناليز ، واكنش و نظارت بر ريسك ميباشد. اين موارد شامل ، فرآيندها ، ابزار ، و تكنيك هايي ميباشد كه ميتواند مديريت پروژه را در بيشينه نمودن احتمال و پيامدهاي مثبت و برنامه‌ریزی مدیریت ریسك كمينه نمودن احتمال و پيمدهاي رويدادهاي نامطلوب كمك نمايد. مديريت ريسك پروژه زماني بسيار تاثيرگذار خواهد بود كه اقدامات پيشگيرانه زودتر از زمان انجام پروژه انجام گردد و در طول پروژه استمرار يابد.

فرآيندهاي مديريت ريسك پروژه به ذينفعان پروژه و تيم پروژه در اتخاذ تصميمات آگاهانه در مورد استفاده از آلترناتيوهاي موجود در پروژه كمك مي نمايد. مديريت ريسك ، تيم پروژه را در آناليز اطلاعات به جهت كمينه سازي موارد زير ترغيب مينمايد :

1- پيامدهاي نامطلوب در محدوده پروژه ، هزينه و زمانبندي

تيم پروژه ميبايست برنامه مديريت ريسك را قبل از اينكه تهيه مدارك اوليه اجزا پروژه به پايان برسد ، تكميل نمايد. تيم ميبايست برنامه را در هر مرحله از پروژه بروزآوري كرده و نظارت و كنترل ريسكها را در طول اجراي پروژه ادامه دهد.

فلوچارت فرآيند مديريت ريسك :

چه نوع مداركي مورد نياز ميباشد ؟

برنامه مديريت ريسک اختياري ميباشد

مرحله اول : برنامه ريزي مديريت ريسك

واحدهاي PDT واحدهاي تيم پروژه را بجهت تهيه برنامه مديريت پروژه مامور مينمايد

مرحله دوم : شناسايي ريسك

واحدهاي مامور شده به شناسايي ريسك ها و تهيه ليست ريسك هاي پروژه بوسيله ابزارهاي طوفان ذهني ، مصاحبه و ليست نمونه ريسك اقدام مينمايند.

مرحله سوم : آناليز كيفي ريسك

واحدهاي مامور شده نسبت به شناسايي ريسك هاي مهم شناسايي داده شده و احتمال وقوع آنها اقدام مينمايند.

مرحله پنجم : برنامه واكنش ريسك

براي هر ريسك شناسايي شده ، واحد PDT در مورد جلوگيري از ريسك ، مخفف نمودن ريسك و يا پذيرش ريسك تصميم ميگيرد.

مرحله ششم : نظارت و كنترل ريسك

كنترل و نظارت بر ريسك بصورت مداوم در طول مدت پروژه انجام ميشود. تيم هاي مامور نسبت به نظارت بر ريسك ها در مراحل پيشرفت پروژه ، ايجاد ريسك هاي جديد و يا پيش بيني ريسك هاي غير قابل مشاهده اقدام نمايند.

مرحله چهارم : آناليز كمي ريسك

تيم آناليز مقادير بهمراه متخصص آمار نسبت به بررسي دادهاي آماري اقدام و احتمال و اثرات ريسك هاي عمده را بررسي مينمايد

پروژه داراي مدارك ميباشد (ND, FONSI, EIS, or EIR)

آيا نياز به آناليز عددي ميباشد؟

پروژه داراي معافيت

ويا مدارك ندارد

فعاليت ها و خروجي ها :

اين جدول دو فعاليت اصلي پروژه ، چهار زيرمجموعه را نشان ميدهد و كليه موارد قابل تحويل مرتبط با مديريت ريسك پروژه ميباشد.

فعايت هاي پروسه

خروجي ها (اقلام قابل تحويل)

برنامه ريزي مديريت ريسك

برنامه مديريت ريسك

ليست ريسك هاي پروژه

آناليز كيفي ريسك

مرتب سازي ليست ريسك ها و طبقه بندي براساس مهم ، عادي و كم اهميت

آناليز كمي ريسك (فقط در موارديكه پروژه داراي آناليز عددي ميباشد)

آناليز پروژه بمنظور دستيابي به هزينه و زمان فعاليتها

برنامه ريزي واكنش در ريسك

برنامه ريزي واكنش در ريسك كه شامل يك يا چند مورد زير ميشود : ريسك هاي باقيمانده ، ريسك هاي ثانويه ، تغيير كنترل ها ، احتمال استفاده از جايگزين (مقادير زمان و بودجه مورد نياز) و وروديها در مورد بازبيني برنامه پروژه

كنترل و نظارت بر ريسك

برنامه هاي كارگاهي ، اقدامات اصلاحي ، تغييرات مورد نياز پروژه و بروز آوري برنامه واكنش ريسك و چك ليست مشخصات ريسك براي پروژه هاي آتي

جدول مسئوليت ها :

اين جدول شش فعاليت فرآيند و مسئوليت هاي مدير پروژه و واحدهاي ذيربط را نمايش ميدهد.

مسئول واحد برنامه ريزي و مديريت پروژه

معاون مدير پروژه / واحد پشتيباني مديريت پروژه

برنامه ريزي مديريت ريسك

آناليز كيفي ريسك

آناليز كمي ريسك

برنامه ريزي واكنش در ريسك

كنترل و نظارت بر ريسك

R = مسئول S = پشتيبان A = تاييد كننده

برنامه ريزي مديريت ريسك :

بعنوان بخشي از برنامه هاي ايجاد شده ، اعضاي تيم تحقيق و توسعه پروژه PDT ميبايست گروهي از اعضاي تيم پروژه را مامور ايجاد برنامه مديريت ريسك نمايند. در اين برنامه‌ریزی مدیریت ریسك مرحله تيم تخصيص داده شده شروع به ايجاد برنامه مديريت ريسك مينمايد. برنامه مديريت ريسك فعاليت هاي مديريت ريسك را در پروژه مشخص و تصديق مينمايد.

اگر پروژه نياز به انجام آناليز عددي باشد ، تيم آناليز نيز در برنامه مديريت ريسك درنظر گرفته ميشود. اگر در برنامه مديريت ريسك بررسي آنايز عددي درنظر گرفته شود ، برنامه مديريت ريسك شامل گزارش بررسي آناليز عددي خواهد بود. براي تهيه برنامه مديريت ريسك ، تيم تخصيص داده شده از يك صفحه گسترده كه ريسك ها و واكنش در مقابل آنها نشان دهده شده استفاده مينمايند كه فرمت مذكور در يك فرم مختصر گرديده است.

شناسايي ريسك شامل شناسايي پتانسيل ريسك هاي پروژه و مستندسازي مشخصات و ويژگي آنها است. شناسايي ريسك منجر به تهيه ليست ريسك هاي پروژه ميگردد. تيم تخصيص داده شده براي شناسايي پتانسيل ريسك ها و فرصت ها ميتواند از موارد زير استفاده نمايد :

تيم موارد زير را بررسي مينمايد :

آناليز كيفي ريسك

در آناليز كيفي ريسك ، اهميت ريسك هاي شناسايي شده و ليست هاي طبقه بندي شده اين ريسك ها براي آناليزهاي آتي و يا كاهش آنها معين ميگردد. تيم هريك از ريسك هاي شناسايي شده را از نظر احتمال وقوع و اثر آن در فعاليتهاي پروژه بررسي مينمايد. در بعضي از زمانها كارشناسان و يا واحدهاي عملياتي ريسكها را در حوزه كاري خود شناسايي نموده و آنها را به تيم ارائه ميدهند.

اعضاي تيم ريسك هاي شناسايي شده را به گروهاي زياد ، متوسط و كم ريسك براي هر فعاليت پروژه (زمان، هزينه ، محدوده كاري ) طبقه بندي مينمايند. تيم ريسك ها را از نظر احتمال وقوع و اثرآن رتبه بندي نموده و دلايل آن را مشخص مينمايند. اعضاي تيم آناليز كيفي ريسك را در طي مدت زمان پروژه بازنگري مينمايند. هنگاميكه تيم آناليز كيفي ريسك را براي ريسك هاي مختلف دوباره انجام مي دهد ، روند پديدآمدن ريسك ها در نتايج آن مشخص ميگردد. اين روند ميتواند نياز به تشديد و يا كاهش اقدامات مديريت ريسك در ريسكهاي خاص را مشخص نمايد ، هرچند برنامه كاهش ريسك در حال انجام باشد.

آناليز كمي ريسك

آناليز كمي ريسك روشي است كه در آن تخمين عددي احتمال اينكه فعاليت هاي پروژه با چه هزينه و زماني مواجه خواهند شد ، مشخص ميگردد. آناليز كمي مبتني بر ارزيابي همزمان اثرات و كميت ريسك ها ميباشد. نتايج اين آناليز توزيع احتمال هزينه پروژه و داده هاي بر اساس ريسك هاي پروژه ميباشد.

آناليز كمي ريسك شامل تكنيكهاي آماري كه براحتي توسط نرم افزار هاي خاص استفاده ميگردد. سازمان داراي متخصصيني ميباشد كه در اين تكنيكها كه توسط نرم افزارهاي لازم قابل انجام است آموزش ديده اند. يك متخصص قابليت ارائه هر كميت لازم را براي استفاده در تيم آناليز را دارد. تيم نيز ميبايست شرايط لازم جهت دستيابي به اطلاعات براي فرد متخصص را فراهم نمايد.

چه موقع از آناليز كمي استفاده ميشود:

سازمان نيازي به ايجاد واحد آناليز كمي براي پروژه ندارد ، هرچند قويا پيشنهاد ميگردد در پروژه ها اين واحد در نظر گرفته شود ، يا پروژه هاي كه داراي ريسك هاي شناسايي شده با شدت بالا ميباشند ، حتما از آناليز كمي ريسك استفاده نمايند.

مسئولين معاونت هاي سازمان پروژه و مديريت برنامه ريزي مسئول شناسايي پروژه هايي كه آناليز عددي ميبايست در آنها در طول يك سال مالي انجام شود ، بوده و ميبايست ليست اين پروژه ها به هماهنگ كننده واحد آناليز عددي ارائه گردد. مديران پروژه ميبايست منابع لازم مديران عملياتي ، مشاوران و واحدهاي طراحي را تدارك ديده و آناليز عددي را در زمانبندي پروژه لحاظ نمايد.

برنامه ريزي واكنش ريسك :

برنامه ريزي واكنش ريسك بر روي ريسك هاي باشدت بالا كه در آناليز كمي و يا كيفي ريسك مشخص شده اند متمركز ميگردد. ريسكهاي شناسايي شده در هر دو آناليز براي تعيين مسئول براي هر واكنش ريسك تخصيص داده ميشود. اين روش گروه را مطمئون مي سازد كه هر ريسك مسئول خاص خودش را دارا ميباشد.

مدير پروژه و PDT مشخص مينمايند كه كدام استراتژي براي هر ريسك مناسب ميباشد و بعد از آن نسبت به برنامه‌ریزی مدیریت ریسك طراحي واكنش مناسب در راستاي تحقق استراتژي مشخص شده اقدام مينمايند. اين استراتژي ها و واكنش ها شامل موارد زير ميگردد :

· محدوديت ها (اجتناب ، احتراز) : تيم اقدام به تغيير در برنامه پروژه بمنظور حذف ريسك و يا محافظت از اهداف پروژه از اثرات ريسك مينمايد. تيم ميبايست بوسيله تغيير محدوده پروژه ، افزايش زمان ، و يا افزودن منابع به اين هدف دست يابد. اين تغييرات نيازمند PCR ميباشد.

· جابجايي :: تيم بمنظور انتقال اثرات مالي ريسك اقدام به واگذاري بعضي از كارها به پيمانكار مينمايد. اين جابجايي وقتي منجر به كاهش ريسك خواهد شد كه پيمانكار توانايي بيشتري در انجام كارها بمنظور كاهش ريسك داشته باشد.

· كاهش : تيم به دنبال راه حلهايي جهت كاهش احتمال وقوع يا اثر ريسك در حد قابل قبول پروژه ميباشد. تيم اين امر را بوسيله منابع مختلفي كه به پروژه و ريسك هاي آن اختصاص داده شده ، انجام ميدهد. كاهش شدت ريسك اگرچه هزينه بر و زمانبر ميباشد ، بر پيشرفت پروژه بدون كاهش اثرات ريسك ترجيح داده ميشود.

· پذيرش : مدير پروژه و تيم پروژه اقدام به پذيرش ريسك مينمايند. آنها برنامه پروژه را در مقابل ريسك تغيير نداده يا استراتژي واكنشي را مشخص می نمايند و اجازه ميدهند ريسك اتفاق بيافتد.

نظارت و كنترل بر ريسك

نظارت و كنترل بر ريسك منجر به رديابي ريسك هاي شناخته شده ، ريسك هاي باقيمانده و ريسك هاي جديد ميگردد. .همچنين اطمينان از اجرا برنامه هاي واكنش ريسك و ارزيابي اثرات آنها را حاصل مينمايد. نظارت و كنترل بر ريسك در تمام مدت زمان پروژه ادامه مي يابد. ليست ريسك هاي پروژه همزمان با تكميل پروژه تغيير يافته و ريسك هاي جديد مشخص ميگردد.

مديريت پروژه بطور منظم در فواصل زماني مشخص ريسك پروژه را بازنگري كرده و از اينكه ريسك هاي پروژه در در دستور جلسات PDT ميباشد اطمينان حاصل مينمايد. درجه ريسك و اولويت هر ريسك در طول مدت زمان پروژه بررسي و تغيير مي يابد.

اگر ريسكي بصورت پيش بيني نشده بوجود آيد يا اثرات ريسك بالاتر از حد مورد انتظار گردد ، برنامه اصلاحي قطعا مناسب نبوده است. مدير پروژه و PDT ميبايست برنامه واكنشي جديدي جهت كنترل ريسك تهيه نمايند.

كنترل ريسك شامل موارد زير ميگردد :

مدير عملياتي گزارش دوره اي ريسك را به مدير پروژه و مسئول تيم ريسك از نظر اثرات آنها در برنامه ، اثرات غير قابل پيش بيني و اصلاحات در طول برنامه ارائه ميدهد تا تيم PDT بتواند ريسك ها را كاهش دهد.

1 - ريسك هاي عوامل تكنيكي : مانند عدم تكميل و يا وجود خطا در آناليز خطرات

برنامه‌ریزی مدیریت ریسك

هفتمین کنفرانس ملی مطالعات مدیریت در علوم انسانی (نمایه ISC)

7th National Conference on Management Studies in the Humanities

اطلاعات مقاله

عنوان : نقش برنامه ریزی نیروی انسانی در مدیریت ریسک موسسات آموزش عالی
موضوع : 6-1) مدیریت و برنامه ریزی
سایر نویسندگان : جناب آقای وحید سادات نظامی (نویسنده مسئول) ,جناب آقای محمد حسنی ,جناب آقای حسن قلاوندی
کد مقاله : SPconf7-06970550
ارائه دهنده : وحید سادات نظامی
متن چکیده : در عصر حاضر کمتر سازمانی را می توان یافت که اداره امور مختلف آن بدون برنامه ریزی نیروی انسانی امکان پذیر باشد. هدف این پژوهش بررسی نقش برنامه ریزی نیروی انسانی در مدیریت ریسک دانشگاه ها است و این که تا چه میزان برنامه ریزی نیروی انسانی در به کارگیری افراد خبره در سیستم مدیریت ریسک دانشگاه ها و در نتیجه توسعه فعالیت های آموزشی و پژوهشی نقش دارند؛ بنابراین، بررسی انواع ریسک ها در محیط دانشگاه و نحوه برخورد با آنها از منظر برنامه ریزی نیروی انسانی حائز اهمیت است. از آنجا که این یک مطالعه توصیفی - تحلیلی است، جمع آوری اطلاعات به صورت مستند سازی و بررسی مطالعات قبلی انجام شده است؛ همچنین، با مروری جامع برنامه‌ریزی مدیریت ریسك بر مفاهیم اصلی برنامه ریزی نیروی انسانی و نقش آن در به کار گماری افراد شایسته، تعاریف اساسی و اهداف برنامه ریزی نیروی انسانی برای مقابله با انواع ریسک ها بررسی شده است. این مطالعه حاوی نکات قابل توجهی است از جمله این که هيأت مديره یا هيأت امنای دانشگاه و کمیته ریسک و حسابرسی نقش اساسی و مهم برای مدیریت موثر مجموعه خود ایفا می‌کنند و تیم های مدیرت ریسک استراتژیک، عملیاتی، مالی، تطبیق، اعتبار و تحصیلی برای نقش درمانی و نظارتی بر عملکرد دانشگاه ها بسیار مهم هستند. سرانجام، برنامه ریزان نیروی انسانی در هنگام اضافه کردن اعضا به کمیته ریسک و حسابرسی باید افرادی با مهارت کافی، متخصص و توانمند، دارای صلاحیت‌های عمومی و خاص، با انگیزه و باتجربه را مد نظر قرار دهند.

مدیریت ریسک چیست و چرا مهم است؟

زندگی مملو از رویدادهای غیرمنتظره است و این برای افراد و سازمان های تجاری نیز یکسان است. اگر یک اتفاق پیش بینی نشده سازمان شما را غافلگیر کند، تأثیر آن می تواند جزئی باشد، مانند تأثیر کوچکی بر هزینه های سالانه شما، اما در بدترین سناریو ممکن است فاجعه بار باشد و عواقب جدی داشته باشد، مانند بار مالی قابل توجه یا حتی بسته شدن کسب و کار شما. اینجاست که مدیریت ریسک به بخش اساسی استراتژی تجاری شما تبدیل می شود. با شناسایی و تجزیه و تحلیل تهدیدهای بالقوه برای سازمان شما، چنین فرآیندی تأثیر هر رویداد منفی یا تغییری را که در غیر این صورت می تواند فاجعه بار باشد، کاهش می دهد. ریسک‌ همان عوامل خطرسازی است که می‌تواند در اجرای پروژه اختلال ایجاد کند و برنامه‌ریزی مدیریت ریسك باعث شکست آن شود. برای جلوگیری از این خطرات احتمالی، مدیریت ریسک امری کاملا ضروری است. شاید برای شما این سوال پیش بیاید که مدیریت ریسک چیست؟ در این مطلب از مشاوره ما قصد داریم در مورد مدیریت ریسک، اصول و هدف مدیریت ریسک به طور مفصل صحبت کنیم. ما را تا پایان همراهی کنید.

مدیریت ریسک چیست

مدیریت ریسک چیست؟

فرایند شناسایی، طبقه بندی، ارزیابی و اولویت بندی ریسک ها را عموما به عنوان مدیریت ریسک تعریف می کنند. اگر مدیریت ریسک به درستی انجام شود، می تواند با کنترل رویدادهای آتی از خطرات احتمالی جلوگیری کند. در واقع مدیریت ریسک، فرآیند اتخاذ و اجرای تصمیمی است که اثرات منفی ریسک را بر سازمان به حداقل می رساند. از نگاه مشاور منابع انسانی مدیریت ریسک را میتوان اینگونه تعریف کرد که با تمرکز بر ریسک و تخصیص منابع برای کنترل و کاهش ریسک، یک تجارت از خود در برابر عدم اطمینان محافظت می کند، هزینه ها را کاهش می دهد و احتمال تداوم و موفقیت کسب و کار را افزایش می دهد.

شناسایی ریسک ها و محافظت از آنها در قلب مدیریت ریسک سازمان قرار دارد. هدف این است که اطمینان حاصل شود که شرکت به موقع برای جلوگیری از شرایط اضطراری یا به حداقل رساندن تلفات اقدام می کند. در عین حال، مدیریت ریسک به شرکت‌ها کمک می‌کند تا برنامه‌ریزی مدیریت ریسك بفهمند چه ریسک‌هایی برای اطمینان از موفقیت خود ارزش دارند. به عبارت دیگر، اگر می توانید دست اندازه های جاده پیش رو را ببینید، زمان دارید تا تصمیم بگیرید که آیا سرعت خود را کم کنید یا در اطراف آنها رانندگی کنید.

اصول مدیریت ریسک

چرا مدیریت ریسک در سازمان مهم است؟

زمانی که سازمان و شرکت‌ها برای بررسی و برنامه‌ریزی برای تمام خطرات احتمالی که با آن‌ها روبرو هستند، وقت بگذارند، می‌توانند برای جلوگیری از آنها تلاش کنند یا حداقل از خود محافظت کنند. آنها همچنین می توانند تصمیمات تجاری آگاهانه تری را با چشم اندازی روشن در مورد میزان ریسکی که می خواهند متقبل شوند، با یک نقشه راه برای کمک به جلوگیری از مشکلات و ایجاد امنیت، ایمنی و انطباق اضافی در محل کار، اتخاذ کنند. مدیریت ریسک می تواند:

1.ایجاد یک محیط کار ایمن برای کلیه کارمندان و مشتریان

2.افزایش ثبات عملیات تجاری و کاهش مسئولیت‌‌ها و پیامدهای قانونی

3.حفاظت از سازمان‌‌ها در برابر رویدادهای زیان‌ آور

4.محافظت از افراد و دارایی‌های درگیر در برابر آسیب‌های احتمالی

5.کمک به رفع نیازهای بیمه‌ای سازمان به منظور صرفه جویی در حق بیمه غیرضروری

این مطلب را از دست ندهید: 20 روش ساده و کلیدی برای افزایش انگیزه کارکنان

با اصول مدیریت ریسک آشنا شوید!

پروسه اصول مدیریت ریسک با شناسایی خطرات آغاز می شود، سپس به تحلیل سبک ها پرداخته شده و در نهایت به اولویت بندی ریسک ها منجر می شود. اصول مدیریت ریسک توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) تدوین می شوند. هنگامی که یک تیم مشاوره مدیریت تصمیم به انجام ارزیابی ریسک می کند، فرایند مدیریت ریسک آنها باید زمینه های زیر را پوشش دهد:

1. کل فرایند باید ارزش ایجاد کند.

2. منابع مصرف شده برای کاهش و رفع ریسک باید کمتر از مقدار منابعی باشند که در هنگام عدم توجه به ریسک مصرف می شوند.

3. مدیریت ریسک باید یک بخش اساسی و مهم از فرآیندهای سازمانی باشد.

4. مدیریت ریسک باید فرضیه ها و موقعیت های غیر قطعی و دارای عدم اطمینانی که یک فرد یا یک شرکت ممکن است با آن مواجه شود را به وضوح بیان کند و برنامه‌ریزی مدیریت ریسك شرح دهد.

5. فرایند مدیریت ریسک باید نظام مند و ساختار یافته باشد.

6. مدیریت ریسک باید قادر به انطباق با یک هدف خاص باشد.

7. فرایند مدیریت ریسک باید عوامل انسانی را نیز مورد توجه قرار دهد و واضح و جامع باشد.

8. مدیریت ریسک باید تکرارشونده، پویا و دارای قابلیت پاسخگویی سریع به تغییرات باشد.

9. ضروری است که فرایند مدیریت ریسک به طور مستمر یا دوره ای و هنگام تغییر در زمان وقوع ریسک و تغییر فرایند، بر مبنای اطلاعات بسیار خوب مجددا بررسی شود.

اصول مدیریت ریسک در سازمان

رویکردهای مدیریت ریسک

پس از شناسایی ریسک‌های خاص شرکت و اجرای فرآیند مدیریت ریسک، شرکت می تواند یکی از 4 استراتژی مختلف زیر را در رابطه با انواع مختلف ریسک در نظر بگیرید:

1. اجتناب از ریسک: در حالی که حذف کامل همه خطرات به ندرت امکان پذیر است، یک استراتژی پیشگیری از خطر برای جلوگیری از هر چه بیشتر تهدیدها برای جلوگیری از پیامدهای پرهزینه و مخرب یک رویداد مضر طراحی شده است.

2. کاهش ریسک: گاهی اوقات شرکت ها می توانند میزان برنامه‌ریزی مدیریت ریسك خسارتی را که برخی از خطرات ممکن است به فرآیندهای شرکت وارد کند، کاهش دهند. این امر با تنظیم کنترل های عملیاتی خاص بر روی کل پروژه یا برنامه فرآیند یک شرکت یا کاهش دامنه آن به دست می آید.

3. اشتراک گذاری ریسک: گاهي اوقات، پیامدهای یک ریسک در ميان چند شركت كننده پروژه يا بخش‌‌هاي تجاري تقسیم مي شود.

4. حفظ ریسک: حفظ ریسک در صورتی انجام می شود که سازمان به این نتیجه می رسد که از نظر تجاری ارزش آن را دارد. گر بازدهی پیش‌بینی‌شده یک پروژه بیشتر از هزینه‌های ریسک احتمالی باشد، شرکت‌ها معمولاً سطح مشخصی از ریسک را حفظ می کنند.

4 هدف مدیریت ریسک

1.شناسایی ریسک‌های احتمالی

2. کاهش یا تعدیل ریسک‌ها

3. فراهم کردن اصول منطقی برای تصمیم‌گیری بهتر در رابطه با ریسک‌ها

هدف از مدیریت ریسک شناسایی مشکلات بالقوه قبل از وقوع یا در مورد فرصت ها، تلاش برای استفاده از آنها برای ایجاد آنهاست. فعالیت های مدیریت ریسک ممکن است در طول عمر پروژه مورد استفاده قرار گیرد. کاهش خطرات برای جلوگیری از ایجاد آنها (پیشگیر بودن) نسبت به مقابله با مسائلی که در صورت شروع خطر (واکنشی بودن) به وجود می آیند، هزینه کمتری دارد. ریسک های مدیریت نشده می توانند به راحتی مانع از دستیابی پروژه به اهداف شوند یا حتی باعث شکست آن شوند. مدیریت ریسک در هنگام شروع، برنامه ریزی و اجرای پروژه مهم است. ریسک های مدیریت شده به طور قابل توجهی احتمال موفقیت پروژه سازمان را افزایش می دهد.

برنامه‌ریزی مدیریت ریسك

هفتمین کنفرانس ملی مطالعات مدیریت در علوم انسانی (نمایه ISC)

7th National Conference on Management Studies in the Humanities

اطلاعات مقاله

عنوان : نقش برنامه ریزی نیروی انسانی در مدیریت ریسک موسسات آموزش عالی
موضوع : 6-1) مدیریت و برنامه ریزی
سایر نویسندگان : جناب آقای وحید سادات نظامی (نویسنده مسئول) ,جناب آقای محمد حسنی ,جناب آقای حسن قلاوندی
کد مقاله : SPconf7-06970550
ارائه دهنده : وحید سادات نظامی
متن چکیده : در عصر حاضر کمتر سازمانی را می توان یافت که اداره امور مختلف آن بدون برنامه ریزی نیروی انسانی امکان پذیر باشد. هدف این پژوهش بررسی نقش برنامه‌ریزی مدیریت ریسك برنامه ریزی نیروی انسانی در مدیریت ریسک دانشگاه ها است و این که تا چه میزان برنامه ریزی نیروی انسانی در به کارگیری افراد خبره در سیستم مدیریت ریسک دانشگاه ها و در نتیجه توسعه فعالیت های آموزشی و پژوهشی نقش دارند؛ بنابراین، بررسی انواع ریسک ها در محیط دانشگاه و نحوه برخورد با آنها از منظر برنامه ریزی نیروی انسانی حائز اهمیت است. از آنجا که این یک مطالعه توصیفی - تحلیلی است، جمع آوری اطلاعات به صورت مستند سازی و بررسی مطالعات قبلی انجام شده است؛ همچنین، با مروری جامع بر مفاهیم اصلی برنامه ریزی نیروی انسانی و نقش آن در به کار گماری افراد شایسته، تعاریف اساسی و اهداف برنامه ریزی نیروی انسانی برای مقابله با انواع ریسک ها بررسی شده است. این مطالعه حاوی نکات قابل توجهی برنامه‌ریزی مدیریت ریسك است از جمله این که هيأت مديره یا هيأت امنای دانشگاه و کمیته ریسک و حسابرسی نقش اساسی و مهم برای مدیریت موثر مجموعه خود ایفا می‌کنند و تیم های مدیرت ریسک استراتژیک، عملیاتی، مالی، تطبیق، اعتبار و تحصیلی برای نقش درمانی و نظارتی بر عملکرد دانشگاه ها بسیار مهم هستند. سرانجام، برنامه ریزان نیروی انسانی در هنگام اضافه کردن اعضا به کمیته ریسک و حسابرسی باید افرادی با مهارت کافی، متخصص و توانمند، دارای صلاحیت‌های عمومی و خاص، با انگیزه و باتجربه را مد نظر قرار دهند.

۵ گام برای مدیریت ریسک استراتژیک موثر

۵ گام برای مدیریت ریسک استراتژیک موثر

مدیریت ریسک استراتژیک یک جنبه حیاتی، اما اغلب نادیده گرفته شده از مدیریت ریسک سازمانی (ERM) است. به طور سنتی، ERM بر ریسک مالی و عملیاتی متمرکز شده است. در حالیکه واقعیت این است که ریسک استراتژیک بسیار مهم‌تر است.

ریسک استراتژیک چیست؟

به بیان ساده، ریسک‌های استراتژیک، ریسک‌هایی هستند که یک سازمان متحمل می‌شود و به طور بالقوه می‌تواند منجر به زیان بزرگی شود. سازمانی که فرایندهای تولیدی برتر و بی بدیلی دارد، اگر مشتریان، دیگر محصولات شان را نخواهند، باز هم شکست خواهند خورد. به عنوان مثال، تولید کنندگان گوشی های تلفن همراه با ورود آیفون توسط شرکت Apple، با بحران استراتژیکی مواجه شدند.

مدیریت ریسک استراتژیک چیست؟

  • تغییرات در تقاضا و ترجیحات مصرف کننده
  • تغییرات قانونی و نظارتی
  • فشار در فضای رقابتی
  • ادغام استراتژیک دو شرکت
  • تغییرات تکنولوژیکی
  • تغییرات عمده در گردش مالی سازمان
  • فشار وارد شده از سوی ذینفعان

چگونه ریسک استراتژیک را اندازه گیری و مدیریت می کنید؟

پیتر دراکر می گوید: “ آن چیزی را می توانید مدیریت کنید که بتوانید اندازه بگیرید”. برای اینکه بفهمیم چگونه ریسک استراتژیک را مدیریت کنیم، ابتدا باید نگاهی به نحوه اندازه گیری آن بیندازیم. یک اصل کلیدی در مدیریت ریسک سازمانی (ERM)، اندازه گیری ریسک با همان معیارهایی است که برای اندازه گیری نتایج استفاده می شود. بر همین اساس است که، سازمان ها می توانند ریسک ذاتی ابتکارات استراتژیک خود را محاسبه کنند. ریسک استراتژیک را می‌توان با دو معیار کلیدی اندازه‌گیری کرد: ۱- سرمایه اقتصادی سرمایه اقتصادی، مقدار حقوق صاحبان سهامی است که برای پوشش زیان‌های غیرمنتظره بر اساس استاندارد پرداخت بدهی از پیش تعیین‌شده لازم است. این استاندارد، معمولاً بر اساس رتبه بندی بدهی مورد انتظار سازمان تعیین می شود. سرمایه اقتصادی، یک واحد پول رایج است که با آن می توان هر ریسکی را اندازه گرفت. مهمتر از همه، این روش، همان روش ها و مفروضات مورد استفاده در تعیین ارزش سازمان را به کار می گیرد و آن را برای ریسک استراتژیک ایده آل می کند. ۲- بازده سرمایه تعدیل شده بر اساس ریسک (RAROC) بازده پیش‌بینی‌شده پس از کسر مالیات در یک ابتکار تقسیم بر برنامه‌ریزی مدیریت ریسك سرمایه اقتصادی آن است. اگر RAROC از هزینه سرمایه شرکت فراتر رود، این ابتکار، عملی است و ارزش افزوده خواهد داشت. اگر RAROC کمتر از هزینه سرمایه باشد، ارزش را از بین می برد.

پنج مرحله برای مؤثر شدن مدیریت ریسک استراتژیک:

۱- استراتژی و اهداف کسب و کار را تعریف کنید. چندین چارچوب وجود دارد که شرکت‌ها معمولاً برای برنامه‌ریزی استراتژیک از آنها استفاده می‌کنند، از تحلیل ساده SWOT گرفته تا کارت امتیازی متوازن‌تر و مواردی دیگر. با این حال، تنها چیزی که این چارچوب ها در آن، با یکدیگر مشترک هستند، شکست آنها در پرداختن به ریسک است. بنابراین، بسیار مهم است که سازمان ها، گام های بیشتری برای یکپارچه سازی ریسک، در مرحله برنامه ریزی بردارند. ۲- شاخص های کلیدی عملکرد (KPI) را برای اندازه گیری نتایج استخراج کنید. بهترین KPI ها مربوط به بخش هایی است که سازمان می تواند برای بهبود آنها، راه حل هایی ارائه می دهد. بعنوان مثال، KPI فروش کل سازمان، یک KPI ضعیف بشمار می آید، درحالیکه “فروش به ازای هر مشتری” به سازمان، اجازه می‌دهد تا بر روی بهبود آن بیشتر تلاش کند. ۳- ریسک هایی را که می توانند باعث تغییر در عملکرد شوند، شناسایی کنید. این موارد ناشناخته مانند تقاضای مشتری در آینده هستند که نتایج را تعیین می کنند. ۴- شاخص های ریسک کلیدی (KRIs) و سطوح تحمل ریسک های حیاتی را استخراج کنید. توجه داشته باشید که KPI ها عملکرد تاریخی سازمان را اندازه گیری می کنند، KRI ها شاخص های پیشرو آینده نگر هستند که برای پیش بینی موانع احتمالی در آینده در نظر گرفته شده اند. ۵- گزارشات و نظارت یکپارچه را ایجاد کنید. توجه داشته باشید که سازمان ها باید بر نتایج و KRIها، به صورت مستمر نظارت کنند تا خطرات احتمالی را کاهش دهند و یا فرصت های غیرمنتظره را در صورت بروز، درک کنند. جمع بندی ریسک استراتژیک نشان‌دهنده بزرگ‌ترین خطرها و فرصت‌هایی است که سازمان شما با آن مواجه است. با برداشتن گام‌هایی برای مدیریت آن در سطح کلان سازمانی، سازمان‌ها می‌توانند موفقیت آتی خود را شکل دهند و در عین حال، مواجهه با رخدادهای منفی را به حداقل برسانند.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.